بازدید و سخنرانی حجت الاسلام علی اکبر رشاد

0

حجت الاسلام و المسلمین رشاد ، پژوهشگر مبرز حوزه و دانشگاه و مدیر پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه در مدرسه ی حضرت مهدی عج حضور یافت و در نشستی علمی در جمع طلبه های مدرسه حضرت مهدی عج و سایر طلابی که از سایر مدارس علمیه در جلسه حضور داشتند به تبیین الگوی پیشرفت اسلامی ایرانی پرداخت.
در ادامه گزیده ای از سخنان گرانقدر این استاد ارجمند مشاهده می کنید.

انسان می تواند تکامل پیدا کند و تعالی بیابد. چرا که تا حد خداگونگی می تواند پیش رود. اگر غایت خلافت است احیانا بستر و زمینه عبودیت است.
هرچند ممکن است اگر بخواهیم دقیقتر سخن بگوییم غایت عبودیت است. و خلافت تبعی است برای عبودست. وقتی انسان عبد الهی می شود به هر میزان که به عبودیت ملتزم باشد به همان اندازه خلیفه خداست. و خلافت انسانی ذومراتب است. دارای مراتب مختلفه است. در حقیقت خلافت الهی نمود یک بود است.
چون اسلام انسان را اینگونه می بیند و او را برخوردار از فطرت الهی می داند، انسان دارای نحوه ی وجودی خاص است.
انسان از وجود خاصی برخوردار است که آن را با فطرت تعبیر می کنیم. چون وجود انسان انتساب به ساحت الهی دارد دارای روح الهی و فطرت الهی ست. لذا هر آنچه به خدا منسوب باشد بی نهایت است. غایت انسان بی نهایت است. و همچنین از ظرفیت بی نهایت برخوردار است چون روح الهی در او دمیده شده است.
آنقدر این مسیر طولانی و وسیع است که شبیه به بی نهایت می شود. انسان وقتی اینگونه دیده می شود وجودش در بستر بالنده ای قرار می گیرد. انسان در بستر تکاملی قرار می گیرد. پیوسته در حال کمال پذیری خواهد بود. باز هم حالت منتظره وجود دارد.
حرکت از هر نقطه ای از حالت فعلیت در استعدادهای فطری را می توانیم تعبیر کنیم به پیشرفت.
تعریف حرکت از وضع موجود به وضع مطلوب یک تعریف مبهم است.
این تعریف از توسعه مبهم است.
کدام وضع مطلوب. ملاک مطلوبیت چیست ؟
پیشرفت در ادبیات اجتماعی انقلابی ما جایگزین توسعه است. این کلمه حکایت از رو به جلو رفتن دارد به خلاف کلمه ی توسعه.
پیشرفت عبارت است از فرگشتگی و تکامل یافتگی در جهت فعلیت یافتن ظرفیتها و استعدادهای فطری که آموزه هایش را باید از منابع معتبر اخذ کرد.
ما میتوانیم پیشرفت را عبارت بدانیم از حرکت پیوسته و پویایی در جهت کمال که منتهی شود به فعلیت یافتن استعدادهای انسان.
از رهگذر کشف مشیت تکوینی و تشریعی الهی و اعتقاد و التزام به آنها
مشیت تکوینی در هستی جاری ست. آنچه او اراده فرموده است در عالم محقق است. این عالم را باید کشف کنیم و به آن اعتقاد پیدا کنیم.
مشیت تشریعی آن است که خدا می خواهد انسانها در عمل به آن ملتزم باشند . بفهمند و عمل کنند. همان که در قالب احکام و اخلاق در اختیار ماست.
متعلق تشریع هر آموزه ای است که خداوند مقرر فرموده باشد برای التزام انسانها به آن. چه دسته ی الزامی و تکلیفی در قالب فقه و حقوق جه دسته ی ارزشی در قالب اخلاق
پیشرفت یک نقطه نیست که غرب بگوید کشورهای توسعه یافته یا در حال توسعه. این یعنی بعضی کشورها به توسعه دسته یافته اند. اما ما معتقدیم که این مسیر شبیه به بینهایت است و هیچ وقت نقطه ای که فراتر از او نتوان رفت متصور نیست. آخری وجود ندارد.
انتظار اینکه وضع جدیدی یا دیگری رخ دهد همیشه هست.
فرق بین پیشرفت اسلامی و توسعه سکولار این است که در پیشرفت اسلامی همواره رو به جلو هستیم.
غرب می خواهد تصور کند که در جامعه ای زندگی می کند که توسعه رخ داده است.
در جامعه ی اسلامی یک مرحله از پیشرفت فعلی شده است و در انتظار مرحله ی بعدیم.
در پیشرفت اسلامی جهت پیشرفت فعلیت فطرت است.
در هر حوزه ای که تصور شود انسان ظرفیت بالایی دارد. و این ظرفیت ها پیوسته می تواند به فعلیت تبدیل شود. نمی شود نقطه ای را در اقتصاد و سیاست و معرفت و معنویت فرض کرد که نقطه ی آخر باشد.
حتی زمانی که فرج رخ بدهد کار پایان نیافته است . بنا نیست که هستی در این عالم پایان یابد. حیات آدمی سقف ندارد.

 

پاسخ دهید